පසළොස්වක හා තෙමඟුල -බක් මාසය හා ඉංග‍්‍රීසි අපේ‍්‍රල් මාසය වැරදීම

නූතන යුගයේ මෙන් දින දර්ශන භාවිතයක් නොතිබුණු ඈත අතීතයේ දින වකවානු ගණනයට මිනිසා උපයෝගි කර ගත්තේ අහසේ නැෙඟන පුන්සඳේ වර්ධනය හා ගෙවීයාමයි’ එකල ලෝ වැසියාගේ පොදු දින දර්ශනය සකස්වූනේ සඳුගේ මෙම ගමන් මඟ පදනම් කර ගෙනයි’
බිම්බිසාර රජුගේ ඉල්ලීම පරිදි බුදු රජාණන් වහන්සේ ආගමික වතාවත් ඉටු කිරීම සඳහා පන්සල් යායුතු විශේෂ දින හතරක් නම් කළ සේක’ අමාවක” පුර අටවක” පසළොස්වක සහ අව අටවක ඒ දින හතරයි’ නූතන බෞද්ධ සමාජය පොහොය තුනක්ම අමතක කොට පසළොස්වක පෝය පමණක් තෝරා ගෙන ඇති බව පෙනේ’
හින්දු භක්තිකයින් දෙවියන්ට යාග හෝම පුද පූජා පවත්වමින් ගත කළ පසළොස්වක දිනය පමණක් බෞද්ධයින් තෝරා ගෙන ඇත්තේ හින්දු දහමේ ආභාෂය නූතන බුදු දහම තුළ දැඩිව ඇති බවට පෙන්වන සාධකයක් ලෙසය’
වර්තමාන දින දර්ශනයට අනුව වසරකට පසළොස්වක දින දොලහක් ඇත’
සිංහල මාස නාමය        ඉංග‍්‍රීසි මාස නාමය
බක්                                      අපේ‍්‍රල්
වෙසක්                                මැයි
පොසොන්                           ජූනි
ඇසල                                   ජූලි
නිකිණි                                අගෝස්තු
බිනර                                 සැප්තැම්බර්
වප්                                     ඔක්තෝම්බර්
ඉල්                                    නොවැම්බර්
උඳුවප්                               දෙසැම්බර්
දුරුතු                                  ජනවාරි
නවම්                                  පෙබරවාරි
මැදින්                                මාර්තු
මෙතැනදී අපට අවබෝධ කර ගැනීමට අපහසු කරුණු කිහිපයක් ඇත.’  සිංහල දින දර්ශනය සකස්වී ඇත්තේ චන්ද්‍රයාගේ ගමන් මඟ පදනම් කරගෙනයි’ ඉංග‍්‍රීසි දින දර්ශනය පෘථිවිය හා සූර්යයාගේ භ‍්‍රමණය හා ගමන් මඟ අනුව සකස්වී ඇත්තේය’ මෙම දින දර්ශන දෙක ගණනය කිරීමට ගන්නා මූලික භෞතික සාධක දෙක අතරේ විශාල වෙනස් කමක් ඇත’
චන්‍ද්‍ර දින දර්ශනය – සඳ පෘථිවිය වටා භ‍්‍රමණය වීමට ගන්නා කාලය මත සකස් වී ඇත’ මෙය දින 29’53059 ලෙස සැලකේ’ මේ අනුව චන්‍ද්‍ර වර්ෂය 29’53059 ං 12 ු 354ග36708 කි’ දින දර්ශනය සැකසීමේදී චන්‍ද්‍ර මාසය දින 29ක් හෝ 30කින් යුක්ත වන්නක් ලෙස ගණනය කරනු ලැබේ’
සූර්ය දින දර්ශනය – පෘථිවිය හිරු වටා භ‍්‍රමණය වන්නට ගන්නා කාලය මත ගණනය කරනු ලබන්නකි’ මෙහි එක් වර්ෂයකට දින 365 ක් හා වර්ෂ හතරකට වරක් පෙබරවාරි මාසය දින 29ක් ලෙස සලකා මෙය අධි වර්ෂයක් ලෙස නම්කොට දින 366 කින් යුක්ත වන්නකි’
ඉහත විස්තර අනුව එක් චන්‍ද්‍ර වර්ෂයකටත් සූර්ය වර්ෂයකටත් අතරේ සාමාන්‍ය වශයෙන් දින 11 ක වෙනස් කමක් පවතී’ මේ අනුව කෙසේ නම් චන්‍ද්‍ර බක් මාසය ඉංග‍්‍රීසි අපේ‍්‍රල් මාසය හා බැඳී සෑම වර්ෂයකම ඇතිවිය හැකි ද?
තවත් ආකාරයකට පවසන්නේ නම් සෑම වර්ෂයකම බක් පසළොස්වක පෝය කෙසේ නම් අපේ‍්‍රල් මාසයේදී ලැබිය හැක්කේ ?’
වෙසක් පසළොස්වක පෝය සෑම වර්ෂයකම ලබන්නේ මැයි මාසයේදී ය’ මෙය කෙසේ නම් සිදුවිය හැකි ද? වෙසක් පෝය බෞද්ධයින්ට වැදගත් වන්නේ සිදුහත් උපත” බුදුවීම හා පිරිනිවන් පෑම යන මෙම වැදගත් ඓතිහාසික සිද්ධීන් සිදුවූ දිනය වශයෙනි’ මෙම තෙමඟුල සැමරීම වස් ලෝවැසි බෞද්ධයින් ආගමිකවතාවන් වල යෙදෙමින් උත්සව පවත්වති’ වෙසක් පෝය දිනය සමස්ත ලෝකයේම නිවාඩු දිනයකි’ එය ජාත්‍යන්තර නිවාඩු දිනයක් බවට පත්කර ගැනීමට බොහෝ වෙහෙස වූයේ ලංකාවේ විදේශ කටයුතු පිළිබඳ ඇමතිවරයෙකුව සිටි ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් මැතිතුමාය’
ගෞතම බුදුන්ගේ ජීවිතය හා බැඳුණු මේ උපත” බුදුවීම හා පිරිනිවන් පෑම යන තෙමඟුල හැර වෙසක් පෝ දිනයේ සිදුවූවායැයි විශ්වාස කරන ආගමික හා ඓතිහාසික සිදුවීම් රැුසක් ඇත’ පොත පතෙහි සඳහන් වන පරිදි ඒවා නම්:-
1’ බුද්ධත්වය ලැබීමෙන් පසු බුදුන් වහන්සේ තමා උපන් ප‍්‍රදේශය වූ කිඹුල්වත් පුරයට වැඩියේ වෙසක් පුන් පෝ දිනකය’ ඒ ගමනේ දී නෑයින්ගේ මානය බිඳීම සඳහා යමක මහා ප‍්‍රාතිහාර්ය පෑ බව ද සඳහන් වේ’
2’ බුදුන්ගේ තෙවැනි ලංකා ගමන සිදුවූයේ ද වෙසක් පුන් පෝ දිනක බව  සඳහන් වේ’ ඒගමනේදී සමනළ කඳු මුදුනෙහි සිරිපා සලකුණ තැබූ බව ද දැක්වේ’
3’ මහා වංශයේ සඳහන් පරිදි විජයාව ගමනය සිදුවූයේ ද වෙසක් පෝ දිනයකය’
4’ ඉන්දියාවේ ආශෝක රජතුමා තමාගේ නොදුටු මිත‍්‍ර දේවානම් පියතිස්ස රජතුමා (පණ්ඩුකාභය රජතුමාගේ මුණුබුරා* දෙවන වරට අභිෂේක ගන්වනු ලැබුවේ ද වෙසක් පෝ දිනක බව සඳහන් වේ’
5’ දුටුගැමුණු රජතුමා රුවන්වැලි සෑය තැනීම සඳහා වැඩ ආරම්භ කළේ වෙසක් පෝ දිනක බව සඳහන් වේ’
චන්‍ද්‍ර මාසය අනුව සැකසුණු පසලොස්වක දිනය ඉංග‍්‍රීසි දින දර්ශනය සමග බැඳ තැබීමේ අපූර්ව සිද්ධිය පිළිබඳ ඓතිහාසික කරුණු විමසා බැලීම වැදගත් යැයි සිතන්නෙමු’ පවතින වාර්තා අනුව ඉතිහාසයේ පැරණිතම දින දර්ශනය මිසර දින දර්ශනයයි’ එය ක‍්‍රිස්තු වර්ෂයට අවුරුදු  4236 කට පෙර සකස් කරන
ලද්දක් වන අතර එම දින දර්ශනය භාවිතාවේ තිබී ඇත්තේ අවුරුදු 2000ක පමණ කාල සීමාවකට පමණක් බවත් සඳහන් වේ’ මෙය සූර්ය මාසය පදනම් කරගත් දින දර්ශනයකි’
මීලඟ දින දර්ශනය චීන දිනදර්ශනයයි’ එය ක‍්‍රි:පූ 2637 සිට පැවත එන්නක්  ලෙසයි සැලකෙන්නේ’ මෙම දින දර්ශනය සකස් කර ඇත්තේ චන්ද්‍ර මාසය පදනම් කරගෙනයි’ මීලග වාර්තාගත පැරණිකම දින දර්ශනය රෝම දින දර්ශනයයි’ මෙය ක‍්‍රි:පූ අටවන සියවසේ සකස් කරන ලද්දක් ලෙස වාර්තා ගත වී ඇත’
මෙය ද චන්ද්‍ර මාසය පදනම් කරගත් දින දර්ශනයකි’ මීළග පැරණිකම දින දර්ශනය මායාන් දින දර්ශනයයි’
එය සූර්ය ගමන පදනම් කරගත් එකක් වූවත් එහි දින විස්සේ මාස 18ක් හා අමතර දින 5කින් යුත් දින දර්ශනයක් විය’ මීළඟ පැරණිතම දින දර්ශනය ජුලියන් දින දර්ශනයයි’ මෙය ක‍්‍රි: පූ 45 දී තාරකා ශාස්ත‍්‍රඥයකු විසින් සකස් කරනු ලැබූ පසුව ජූලියස් සීසර් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද්දකි‘ මෙය සූර්ය මාසය පදනම් කරගෙන සකස් කරන ලද්දකි’
ක‍්‍රිිස්තු වර්ෂ 158 දී ජූලියන් දින දර්ශනය වෙනුවට ග‍්‍රිගෝරියන් දින දර්ශනය හඳුන්වා දෙනු ලැබින’ මෙය දැනට භාවිතාවේ ඇති ඉංග‍්‍රීසි දින දර්ශනයයි’ 13 වන ග්‍රෙගරි පාප් වහන්සේගේ නමින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ මෙම දින දර්ශනය සූර්ය මාසය මත පදනම්වී ඇති අතර සාමාන්‍ය වර්ෂයකට දින 365ක් හා සෑම වර්ෂ
හතරකට වරක් එක අධි වර්ෂයකදී පෙබරවාරි මාසයට එක් දිනක් එකතු කිරීමෙන් අධිවර්ෂය දින 366කින් යුක්ත වන දින දර්ශනයයි’
දින දර්ශන පිළිබඳ ඓතිහාසික විස්තර ඉදිරිපත් කළේ චන්ද්‍ර  මාසය මත පදනම් වී ඇති පොහොය දිනයන් හා මාසයන් ඉංග‍්‍රීසි මාසයට ඈඳීම පසු කාලයකදී සිදුවී ඇති කරුණක් බව පහසුවෙන් අවබෝධ කර  ගැනීමට උපකාරීවීම පිණිසය’ බුදුන් දවස හා බුද්ධ පරිනිර්වානය ආශ‍්‍රිත යුගයේ පැවත ඇත්තේ චන්ද්‍ර මාසයග
පදනම් කරගත් දින දර්ශනයකි’ එසේ නම් වෙසක් පොහොය හෝ අන් කිසිම පෙහොයක් ඉංග‍්‍රීසි දින දර්ශනයේ මාසයේ එන නිශ්චිත පෙහොය දිනයකට ඈඳීම අර්ථ විරහිත ක‍්‍රියාවකි’ තවත් අතකින් බෞද්ධ ආගමික දිනයන් ග්‍රෙගරි පාප් වහන්සේගේ දින දර්ශනයට ඈඳීම බෞද්ධ සංස්කෘතිය” කිතුනු සංස්කෘතියෙන් විකෘත කර ඇත ’
චන්ද්‍ර හා සූර්ය දින දර්ශනයන් අතර සාමාන්‍ය වශයෙන් දින 11ක වෙනසක් තිබියදී වෙසක් පෝ දින හෝ අන් පොහෝ දිනයන් ඉංග‍්‍රීසි දින දර්ශනයේ නිශ්චිත මසක එන පොහෝ දිනයකට ඈඳීම කොහෙත්ම පිලිගත නොහැකි කරුණක් බව යථාර්තවාදීව සිතන අයෙකුට පිළිගැනීමට සිදුවෙනවා’
Advertisements

බුදුන් දේශනා නොකළ ජනකථා පසුව ජාතක කථා ලෙස-පන්සිය පනස් ජාතක පොත

බුද්ධ කාලයට පෙර පටන් භාරතීය ජනයා අතර ප්‍රචලිතව පැවති මුඛ පරම්පරාගත ජනකථා පසුව ජාතක කථා ලෙස සකස්වුනු බව කියති’” ජනයා අතර ඇති මුඛ පරම්පරාගත ජනකථා බුද්ධ භාෂිත දේශනා ලෙස දක්වමින් ඉදිරිපත් කිරීම දහමක මූලාශ්‍රයන්ගේ දුර්වල භාවය සහතික කරන්නක් බව 7 නොවරදවාම පිලිගන්නට සිදුවෙනවා’ තවත් වැදගත් අදහසක් මේ සම්බන්ධයෙන් උපුටා දක්වන්නට කැමැත්තෙමු’
*මේ කථාවලින් සමහර ඒවා මුලදී සම්පූර්ණව තිබුණා විය හැකිය’ සමහර ඒවා කලින් කල එකතු වී සම්පූර්ණ වූවා විය හැකිය’ ජාතක ශබ්දයෙන් අද අපට දක්නට ලැඛෙන කථාන්තරවලින් බොහෝ ඒවා ඇත්ත වශයෙන්ම බෝධිසත්ව කථා විය යුතු අතර තවත් සමහර ඒවා ජනකථා හෝ උපමා කථා වශයෙන් භික්ෂූන් අතර ආරක‍ෂනවූ කථා පසු කාලවලදී පැරණි කමේ අගය අනුව ජාතක කථා වශයෙන් සකස්වූ ඒවා විය හැකිය’” (පණ්ඩිත දික්වෙල පියනන්ද හිමි – ජාතක කථාවල ප්‍රභවය හා දියුණුව- පිටුව 01 – සංස්කෘතික දෙපාර්තමේන්තුව – 1965)

වෙසක් හා පොසොන් උත්සවයන් නිමිති කොට ගෙන දසලක්ෂ ගණනින් වියදම් කොට සාදන්නා වූ තොරන්වලින් විදහා දක්වන්නේ ජාතක පොතේ කථාන්දරයන්ය’ මේවා සාදන්නන් හා නරඹන්නට පැමිණෙන දස ලක‍ෂ ගණන් ශ්‍රද්ධාවන්ත භෞද්ධ පින්වතු්ට අප විදහා දක්වන්නේ පදනම් විරහිතව කලින් කල එකතු කර සකස් කරන ලද ජාතක පොතේ විස්තර බව දැනගත් විට තොරනේ තොරතුරු කියවා ඇතිකර ගන්නාවූ බුද්ධාලම්බණ ප්‍රීතිය හිරු දුටු පිණි බිඳක් මෙන් වාෂ්ප වී යනු ඇත’
මෙවන් මිථ්‍යාවන්ගෙන් මිදී කටයුතු කිරීම විසි එක්වන සියවසේ විද්‍යා හා තාක‍ෂණ දියුණුව මෙන්ම මිනිස් සිතේ දියුණුවටත් එකඟතාවයක් ඇති ක්‍රියාවක් බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ’ නැවතත් පන්සිය පනස් ජාතක විවරණය” ග්‍රන්ථයෙන් උපුටා දක්වන්නට කැමැත්තෙමු’
* ජාතක කථා සර්වඥයන් වහන්සේගේ පිරිනිවනින් බොහෝ කලකට පසු සූත්‍ර පිටකයට එකතුවූ බව පෙන්වීමට පන්සිය පනස් ජාතක පොතෙන්ම සාක‍ෂි දැක්විය හැකිය’ එබැවින් එය බුදුන් දේශනා නොකළ බවද ඔප්පු වනු ඇත’
1’ සාරා සංඛ්‍ය කල්ප ලක‍ෂයක් තුළ බෝසතාණෝ දඹදිවින් පිට වෙනත් රටක උපත ලබා නැත’තවද මෙය ලියූ කතුවරයාට ඉතිහාසය පිළිබඳ දැනුමක් තිබුණාදැයි සැක උපදියි’ ඉන්දියාවේ කවදත්(අද දක්වා) තිබුණ නගර මිස බුදුන් සමයේ තිබුණ නගර ගැන බුදුහු ජාතික කථාවල සඳහන් නොකරති’
බරණැස” මිථීලා” උදේනි” විශාලා ආදි නගර ගැන කවුරුත් දනිති’ ඒවා අද දක්වා පවතී’ බුදුන් සමයේ තිබුණ වෙනත් නගර ගැන සඳහන් වන්නේ නැත’ ඒ අතර රජවරුන්ගේ නම් ද සැක සහිතය’ බ්‍රහ්මදත්ත රජවරු බුදුසමයේ හෝ ඉන්දියාවේ සිටියේ නැත’ එහෙත් කථා 419ක එම රජවරුන් සඳහන් වෙති’
බොහෝ විට රටෙහි නමින් රජුගේ නම සඳහන් කෙරේ’ මඝධ රට මඝධ රජුය’ සිව් රට සිව් රජුය ආදි වශයෙනි’ මෙයින් දැක්වෙන්නේ බුදුන් සමයේ තිබුණ අද දක්වා පැවති නගර දැන සිටියා මිස ජාතික කථා ලියන කාලය වනවිට බුදුන් සමයේ තිබුණ රටවල සිටි රජුන් ගැන දැන සිටි බවක් නොපෙනේ’
2’ බුදුන් සමයේ කලිගු රට නමින් රටක් ඉන්දියාවේ තිබුණේ නැත’ එකල ආර්යයන් ජනාවාස පිහිටුවා ගෙන සිටියේ සොළොස් මහා ජනපදවලය’ ඉන් ඔබ්බට ඔවුන් පැතිර සිටියේ නැත’ කලිගු රට ඉන්දියන් ඉතිහාසයට එක්වන්නේ බුදුන්ගෙන් ශතවර්ෂ දෙකකට පමණ පසුය’ ඉතිහාසයේ මුල්වරට එය සඳහන් වන්නේ ධර්මාශෝක රජ සමයේදීය’ එහෙත් මේ රට ජාතක කථා තුනක සඳහන් වෙයි
වෙස්සන්තර ජාතකය (539) කුම්භකාර ජාතකය (402) සහ කාලිංග බෝධි ජාතකය (417) ය’
3’ පලාස ජාතකය (304) සහ මහා සුදස්සන ජාතකය (94) උන්වහන්සේ දේශනා කළේ පිරිනිවන් මඤ්චකයේදී බව පන්සීය පනස් ජාතක පොතෙහි පැවසුව ද එවැනි දෙයක් මහා පරිනිබ්බාන සූත්‍රයේ විස්තර වන්නේ නැත’
4’ රාමායනය සහ ත්‍රිපිටකය ගැන ද සඳහන් වන ජාතක දෙකකි’ මේ දෙකම ලියුවේ ක්‍රිස්තු පූර්ව 2වන හෝ 1 වන සියවස්වලදී බව ඉතිහාසයේ කියැවේ’ එබැවින් ඒ ගැන බුදුන් දෙසුවා යැයි පිළිගත නොහැකිය’
5’ ඇතැම් ජාතක කථා බුදුන් වදාළ බව කිසිසේත් පිළිගත නොහැක’ නලිනි ජාතකය (518)අසභ්‍ය කථාවක්’ එය බුදු කෙනෙකුත් තබා ලජජා භය ඇති කිසිවකු පවසන්නේ නැත’ තළපාන ජාතකය
8(20)” මුලූක ජාතකය (17) සහ ආරාම දුෂක ජාතකය (46) බුදුන් වහන්සේ වැනි කෙනෙකු දේශනා කළාදැයි සිතිය හැකි ද? තළපාන ජාතකයේ උන්වහන්සේ වදාරා ඇත්තේ ඇතැම් බටලීවල පුරුක් නැත්තේඅතීත ජාතියක සිදුවූ සත්‍ය ක්‍රියාවක් නිසාය අනිත් කථා දෙකම එවැනිය’
6’ ස්ත්‍රීන් පරිභවයට ලක් කරන කථා 11කි’ බුදුන් ස්ත්‍රීන්ට මෙසේ සැලකූ බව
7’ බොහෝ ජාතක කථා අවසන් වන්නේ ඒ ඒ ආත්මවල බොසතාණන් සමග සිටි සියලූ දෙනා මේ ආත්මයේ දී ද බුදුන් සමඟ සිටින අනඳ මහා තෙරුන් වහන්සේ” සැරියුන් මුගලන් මහතෙරුන්”උප්පලවන්නා තෙරණිය ආදීන් ය’ මේ කණ්ඩායම එකට ආත්මයක් ආත්මයක් පාසා පැමිණ බව පිළිගැනීමට අපහසුය’
8’ මේ අතර යටගිය දවස සිදුවූ අද්භූත දේ ගැන මෙහි සඳහනක් පවා කිරීමෙන් අප වළකින්නේ ඒ කථා බුදුන් නොදෙසූ බවට කිසිවක් කීම අනවශ්‍ය බැවිනි’ එහෙත් අතීතයේ විසූ අහිංසක ජනයාට අද්භූත කථා පිළිගැනීමට රුචියක් තිබිණ’ මෙය ලොව පුරා මධ්‍යතන යුගයේ දී පැවති ලක්ෂණයක් විය’
විද්‍යා දැනුමක් හෝ චින්තන ශක්තියක් නොතිබුණ ඔවූහු තම ශාස්තෘවරයා ගැන පවසන අද්භූත කථා නිරායාසයෙන් පිළිපැද්දාහ’ එවැනි කථා ධර්මය හා පුනරුත්පත්තිය ගැන විශ්වාසය ඇති කිරීමට මාධ්‍යයක් කර ගත්තෝහ’
මේ පරිවාර කථා ඉන්දියාවේ පැවති ජන කථා බව විද්වත්හු සිතති’ එකල ඉන්දියාවේ හින්දු භක්තිකයෝ ලියූ ර්‍ණපංච තන්ත්‍රය” හිද මෙවැනි ජනකථා යොදා තිබුණ බැව් පෙනේ’ ජාතක කථා හා ජනකථා ජාතක පොතෙහි කතුවරයා ඉන්දියාවේ එකල පැවති රසවත් ජනකථා දහම පැතිරවීමට යොදා ගැනීම ගැන විවේචනයන් කිරීම උචිත නැත’
මේ කථා ඇසීමට අද ළමයින් කැමති වන්නාක් මෙන් අතීතයේ විසූ අහිංසක නූගත් ජනයා ද ඊට ප්‍රිය කළහ’ ගැඹුරු ධර්මය ඇසීම හා ඊට සිත යොමුකරමින් වැඩිකලක් ගත කිරීමට අපහසු බැවින් ඊට පිළියමක් වශයෙන් මෙම මනෝ විද්‍යාත්මක ක්‍රමය යොදාගෙන තිබේ යැයි සිතිය හැක’ ඒ හැර බුදුන් මේ අද්භූත කථා දේශනා කළා යයි සිතිය නොහැකි ය’ ඉන්දියාවේ එකල පැවැති ජනකථා අතරට මනඃකල්පිත කථා ද එකතු කර තිඛෙන බව පෙනේ’ ඇතැම් විට ඈත ඈත අතීතයේ ඉන්දීය ජනයා අතර කටින් කට පැවැති සුළු සත්‍ය කථාවක් වුවද මනඃකල්පිත කථාවක් බවට පසුව පෙරළී ඇති බවද පෙනේ’ පියාසර කරන ඇතුන් ගැන හෝ රජවරුන්ට මිනිස් බසින් බණ කියන මුවන් හා හංසයින් ද මේ කථවලට ඇතුළත් වෙති’ මේ අතර සුළු ඓතිහාසික සත්‍යයන් තිබියි හැකි කථා ද ජනවහරේදී මනඃක්ලිපිත කථා බවට පත් වී ඇති බවද පෙනේ’ භූරිඋත්ත ජාතකයේ චිත්‍රසූල නම් ඉදිබුවා ගංගා නම් ගඟට දැමූ විට ඔහු ගඟ පහළට ගසා ගොස් නාග ලොවට පතිත විය’
මේ කථාව කියවන්නාට හෝ අසන්නාට පුදුම හැඟීමක් ඇති වෙයි’ එනම් ගඟ පතුලේ තිඛෙන සිදුරකින් පොළොව යට තිඛෙන නාග විමානයට ඉදිබුවා වැටී ඇති බවය’ එහි දී නා රජුගේ පුත් කුමරාට බරණැස බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ දියණිය විවාහකර දී කථාව ගෙන යයි’ මෙහි දී අප සිතට නැගෙන අදහස නම් අදත් ඉන්දියාවේ නාග ගෝත්‍රිකයන් සිටිති’ ඔවුන් අද වසන්නේ නැගෙනහිර ඉන්දියාවේ නාගලන්තය නම් පෙදෙසෙහිය’ අනාර්යයන්වූ මොවුන් ආර්යයන් විසින් තම මව්බිම්වලින් පලවා හැරී බව ඓතිහාසික සත්‍යයකි’
එකල නාග ගෝත්‍රිකයන්ගේ ව්‍යාප්තිය අදට වඩා පුළුල් වූ බැවින් ආර්යාවර්තයේ නැගෙනහිර කොටසවූ වර්තමාන ඛෙංගල ප්‍රදේශයේ ද ඔවුන් විසීය’ එය ගංගානම් ගඟ පහළය’ මෙකී නාග ගෝත්‍රිකයන් විසූ පෙදෙසට ඉබ්බා ගසාගෙන ගොස් ඔහු යෙදූ උපායෙන් විවාහය සිදු වූ බව කථාවේ දැක්වේ’ ආර්යයන් හා එවකට විසූ ගෝත්‍රිකයින් අතර අවාහ විවාහ සිදුවූ බවද ඉතිහාසයේ දැක්වේ’ මේ ජනවහරේ පැවැති කථාව පසු කාලයක විසූ බෞද්ධයින් අතට පැමිණි විට නාග කී පමණින් පෙන ගොබ තිඛෙන නයින් බවට පත්විය’ ගඟ පහළ සිට මේ නාගයින් පොළොව යට බෞද්ධයන් මැවූ නග භවනයේ විසූ බව කියවේ’ නා ලොව ඉපදීමට බෞද්ධ අප පින් කළ යුතු බවද පෙන්වයි
මෙවැනි කථාවකි බුදුන් වහන්සේ බුදුවී 6 වන සතියේදී වැස්සෙන් ආවරණය සැපයූ චුචලින් ද නම් නා රජ ද තම පෙන ගොබයෙන් බුදුන් ආරක්ෂා කළ බවට ඇති බෞද්ධ විශ්වාසය’ චුචලින්ද නා රජ සිටියේ ගයාව (බුද්ධ ගයාව) අසලය’ එය බිහාර් ප්‍රාන්තයේය’ ඊට ආසන්න ප්‍රාන්තය ඛෙංගාලය’ මේ කථා දෙකේ සමානතාවක් පෙනෙනු ඇත’